آسيب شناسي اجتماعي شهر و نقش سرمايه هاي اجتماعي و کالبدي شهروندان در کاهش آن

آسيب شناسي اجتماعي مفهوم جديدي است که درقرن نوزده ازعلوم زيستي اخذشده وبه معني علمـي اسـت کـه براي مطالعه وريشه يابي ي نظمي هاي اجتماعي به کارمـي رود.شـناخت علمـي آسیـب هـاي اجتمـاعي وعلـل ودلايـل گسترش آنها،پيشگيري ازوقوع مجددآسيب وارائه راهکر،ازاهداف اين شاخه علمي مي باشد فقـدان حـس مکـان (تعلق مکاي )وحس اجتماع در شهرنشينان مهاجربه شهرهاي بزرگ،مشکلات رواني واجتماع بسياري رادرآنها به وجودمي آورد که طراحي مناسب فضاهاي کالبدي جمعي ،نظيـرميـدنهـاي کوچـک محله اي،پـاکهـاي مناسـب محله اي،جلوگيري ازورود بي اندازه ماشين به محلات،ظرفت سازي وتقويت سرمايه هاي اجتماعي وريشه هاي اعتمـاد متقابل وبه کارگيري اين سرمايه ها به همراه سرمايه هاي کالبدي،درکاهش آسيب هاي اجتماعي ،موثرعمل مي کند.تأکيد عمده مقاله به نقش محيط فيزيکي وفضاي شهري ودخات دادن متغيرهاي فضايي درافزايش سرمايه اجتماعي وکاهش آسيب هاي اجتماعي است .21 صفحه ورد …

دریافت فایل