لودر سایت
    • مبانی نظری چغندرقند، مخازن بانک بذر، گیاهان پوششی
    • مبانی نظری چغندرقند، مخازن بانک بذر، گیاهان پوششی

      توضیحات: فصل دوم تحقیق کارشناسی ارشد (پیشینه و مبانی نظری پژوهش)

      همراه با منبع نویسی درون متنی به شیوه APA جهت استفاده فصل دو تحقیق

      توضیحات نظری کامل در مورد متغیر

      پیشینه داخلی و خارجی در مورد متغیر مربوطه و متغیرهای مشابه

      رفرنس نویسی و پاورقی دقیق و مناسب

      منبع : انگلیسی وفارسی دارد (به شیوه APA)

      نوع فایل: WORD و قابل ویرایش با فرمت doc

      قسمتی از متن مبانی نظری

      خلاصه ای از کار:

      – خصوصیات گیاهی چغندرقند

      چغندر قند با نام علمی Beta vulgaris گیاهی است دو ساله از تیره اسفناج که بصورت گیاهی یکساله زراعت می شود . چغندر قند طی دوره رشد رویشی فاقد ساقه بوده و بصورت مجموعه ای از برگهای بزرگ افقی تا عمودی مشاهده می شود . طول دوره رشد برای تولید قند ۶ تا ۹ ماه می باشد .

      محصول زراعی چغندر ریشه ای است بزرگ و آبدار که شامل سه قسمت است : ۱) طوقه که قسمت بالائی ضخیم شده و برگها از آن منشأ می گیرد ۲) منطقه کوتاه و صاف در زیر طوقه که گردن گفته می شود . گردن قطورترین منطقه ریشه می باشد ب۳) قسمت گوشتی ریشه که ذخیره قند در آن انجام می گیرد . مقدار قند در منطقه گردن و طوقه پایین است مقدار قند در ارقام اصلاح شده به ۱۶ تا ۲۰ درصد می رسد . امراض و کمبود مواد غذایی موجب افزایش ریزیش برگها گشته و عملکرد را پایین می آورد زیرا در این حالت برگهای جدید بوجود می اید که صرفاً بامصرف قند ذخیره شده ریشه رشد می کند . معمولاً ساقه گل دهنده چغنمدر که در سال دوم رشد بوجود می آید از مرکز طوقه رشد می کند گلها کوچک و در روی گل آذین خوشه ای مرکب بطور منفرد با دستجات ۲ تا ۷ گلی مشاهده می شود خود عقیمی و دگرگشتی بر گیاه حاکم است باد عامل مهم در گرده افشانی بشمار می رود.

      ……………….

      – کنترل علفهای هرز

      چغندر قند ، بخصص در مراحل اولیه رشد نسبت به رقابت علفهای هرز بسیار حساس است . از حدود یک هفته بعد از سبز شدن فقط می توان بین ردیفها را کولتیواتور زد . علف کشهایی مانند رونیت و اپتام را میتوان قبل از کاشت چغندر پاشید و با خاک مخلوط نمود . علف کش پتانال را می توان بعد از سبز شدن چغندر هنگامی که چغندر حداقل ۲ برگ داشته باشد ولی علفهای هرز جوان و کمتر از ۴ برگ داشته باشد بکار برد . علف کش پیرامین از برگ وریته علفهای هرز جذب شده و بصورت قبل از کاشت مصرف می شود (نجفی، ۱۳۸۶).

      ………………..

      – آفات و امراض

      کرم برگخوار چغندر قند یا کارادرنیا Caradrinacxigua : از آفات عمومی محسوب می شود رنگ لارو کارادرنیا بطور معمول سبز است ولی گاهی به رنگ قهوه ای و حتی سیاه دیده می شود لاروهای جوان به پارانیم برگ و لاروهای مسن تر به رگبرگها حمله می کنند در صورتیکه تراکم آفت شدید باشد طوقه نیز مورد تغذیه قرار می گیرد و بوته خشک می شود مبارزه با این آفت عمدتاً از طریق مصرف سموم فسفره مانند دیمکون ، گوزاتیون ، دیپرتکل و یا سوپر اسید انجام می پذیرد .

      ……………….

      – بیماریهای مهم چغندرقند

      بیماری سفیدک سطحی توسط قارچی بنام Erysiphe betae ایجاد و از مهمترین بیماریهای چغندر قند در ایران محسوب می شود علائم بیماری ابتدا بصورت ظهور پوشش گرد مانندی در سطح زیرین برگ است که در اثر توسعه بیماری به سطح فوقانی برگها نیز گسترش می یابد این پوشش سفید مدتی بعد تغییر رنگ داده و قهوه ای می گردد و در نتیجه برگها شادابی خود را از دست داده و زرد می شوند راه مبارزه استفاده از قارچ کشها مانند سموم گوگردی می باشد .

      ………………

      – تاریخچه کشت و استحصال قند از چغندرقند درجهان

      امروز پس از گذشت حدود۲۰۰‌سال از تاریخچه چغندرقند، حدود ۴۰ درصد از ساکارز مورد نیاز از طریق این گیاه زراعی و ۵۸ درصد نیز از نیشکر تأمین می‌گردد. از لحاظ محدوده‌ی گسترش، چغندرقند گیاهی است طالب شرایط آب وهوای مناطق معتدله، ولی بعلت سازگاری بالای اکولوژیکی، در شرایط متنوع اقلیمی توسعه یافته است بطوریکه امروزه به استثنای استرالیا در ۵ قاره جهان کشت می شود. بیشترین میزان سطح کشت آن بین ۳۰ و۶۰ درجه عرض شمالی در اروپا، آسیا، شمال آمریکا، شمال آفریقا و جنوب آمریکا گسترده است و بر حسب شرایط اقلیمی در دو فصل بهار یا پاییز کشت می شود.

      سطح زیر کشت چغندرقند درجهان حدود ۹ میلیون هکتار است که حدود ۲/۷ میلیون آن جمعاً در قاره اروپا و جمهوریهای تازه استقلال یافته شوروی سابق (با۵/۳ میلیون هکتار که سالها به عنوان بزرگترین تولیدکننده شکر در جهان مطرح بود)، قراردارد. امروزه فرانسه در بین کشورهای اروپایی بیشترین سطح زیر کشت چغندرقند را (۴۲۰ هزارهکتار) به خود اختصاص داده است.

      ………………

      – سطح زیرکشت ، میزان تولید و عملکرد چغندر قند ‌کشور

      -سطح زیرکشت

      سطح زیرکشت چغندرقند در کشور حدود ۱۷۸ هزار هکتار برآورد شده است. استان خراسان با ۲۸/۳۶ درصد از اراضی چغندرقند کشور بیشترین سطح را به خود اختصاص داده است. استانهای آذربایجان غربی، فارس، کرمانشاه، همدان و اصفهان به ترتیب با ۶۲/۱۶، ۴۴/۱۰ ، ۲۵/۶ ، ۶۹/۵ و ۰۴/۴ درصد اراضی کل کشور رتبه های دوم تا ششم را بخود اختصاص داده‌اند. شش استان مزبور جمعاً ۳۲/۷۹ درصد سطح زیرکشت چغندر قند کشور را دارا هستند.

      ………………..

      – میزان تولید

      تولید چغندر قند کل کشور ۹۳/۵ میلیون تن برآورد شده است. استان خراسان با تولید بیش از یک سوم چغندرقند کشور (۵۴/۳۶ درصد) از نظر تولید این محصول نیز در جایگاه نخست قرار گرفته است و استانهای آذربایجان غربی، فارس، کرمانشاه، همدان و خوزستان به ترتیب با ۵۲/۲۱، ۵۹/۸ ، ۶۱/۵ ، ۳۸/۴ و ۰۵/۴ درصد سهم در تولید محصول چغندرقند رتبه‌های دوم تا ششم را بخود اختصاص داده اند.

      …………………..

      – عملکرد در هکتار

      عملکرد چغندرقند کشور به طور متوسط ۳۳۲۶۶ کیلوگرم در هکتار می باشد. بیشترین و کمترین مقدار عملکرد در کشور به ترتیب با ۴۶۱۶۰ و ۲۱۴۲۹ کیلوگرم متعلق به استان های خوزستان و آذربایجان شرقی می باشد (نراقی، ۱۳۸۵).

      …………………..

      – مخازن بذر (بانک بذر)

      مخازن بذر ذخیره علفهای هرز می‌باشند که تحت شرایط مطلوب ممکن است با جوانه زدن سر از خاک درآورده با چغندرقند رقابت کنند. این مخازن در اکثر خاک‌های زراعی حاوی مقدار زیادی از علفهای هرز هستند که تعداد آنها از ۴۱۰۰ تا ۱۳۷۰۰ عدد بذر در متر مربع تغییر می‌کند. تعداد و ترکیب بذر علفهای هرز در هر خاکی متفاوت است ولی رابطه نزدیکی با شرایط آب هوایی، خاک، ‌نوع کشت، آماده نمودن زمین و عملیات مدیریت علفهای هرز دارد.

      مخازن بذر دارای بذرهایی با سنین متفاوت هستند. طول عمر بذر بر اثر دفن شدن در خاک یا پوشیده شدن توسط بقایای گیاهی افزایش می‌یابد. تعیین تعداد گونه‌های علف هرز سالیانه مزارع و تشخیص قوه نامیه بذرهائی که نزدیک به سطح زمین قرار دارند به مدیریت علفهای هرز بستگی دارد.

      ……………….

      – طول عمر بذر

      در برنامه ریزی و طراحی سیستم مدیریت علفهای هرز در زراعت چغندرقند مدت زمان خواب بذر علفهای هرز از اهمیت بالائی برخوردار است. به جهت خطر جوانه زدن و سبز شدن بذر علفهای هرز داخل خاک بایستی با آنها مبارزه کرد. عواملی مانند نوع گیاه،‌ عملیات کاشت و سایر عوامل موثر در جوانه‌زنی، روی طول دوره خواب بذر موثر هستند. بذر اکثر علفهای هرز در زمین‌های زیر کشت عمر طولانی ندارند، متوسط دوره زنده ماندن برای بسیاری گونه‌ها کمتر از ۶ سال است. در یک بررسی روی طول دوره زنده ماندن بذرهای دفن شده سوروف در خاک مشخص شد که تمامی بذرها در مدت ۵/۵ سال از بین رفته و کمتر از یک درصد بذر گیاهانی مانند توق، خرقه،‌و تاج خروس وحشی قوه نامیه خود را حفظ کرده اند.

      ……………..

      -پراکنش و اهمیت علفهای هرز از نظر کشاورزی

      مشکل علفهای هرز بر خلاف حشرات بیماریها و نماتدها به حدی است که در صورت عدم مبارزه با آنها زراعت چغندرقند را از بین خواهد برد. در دنیا حدود ۲۵۰‌گونه علف هرز مهم وجود دارد که ۶۰گونه از آنها در اکثر نواحی زیر کشت چغندرقند یافت می‌شوند. حدود ۷۰ درصد علفهای هرز مزارع چغندرقند پهن برگ و بقیه باریک برگ می‌باشد. معمولاً کمتر از ۱۰ گونه علفهای هرز مهم مزارع چغندرقند یافت می‌شوند. دو گونه علف هرز دائمی آگروپیرون و پیچک صحرایی و ده گیاه یکساله،‌ علفهای هرز مهم مزارع چغندرقند را در جهان تشکیل می‌دهند.

      ………………..

      – مهمترین علف های هرز چغندر قند

      – ارزن وحشی

      گیاهی است یکساله با ساقه ایستا نصبتا قوی وانبوه از طوقه به ارتفاع ۱۰۰-۵۰ سانتی متر این گیاه دارای برگهای کرک دار به عرض ۲.۵-۰.۸ سانتی متر و در ازای ۲۵-۱۰سانتی مترگسترده به طول ۱۰-۱۵ سانتی متر است

      – سوروف

      از علفهای هرز یکساله فاقد زبانک و گوشک بوده و دارای غلاف برگ باز و نیم اغوش و گل آذین سنبله است

      -تاج ریزی

      …………………..

      – گیاهان پوششی

      به هر گیاهی که سطح خاک را بپوشاند و باعث بهبود باروری خاک شود گیاهان پوششی می گویند.
      همواره مهم‌ترین خصوصیت گیاهان پوششی سرعت رشد بالای آنها و ظرفیت پوشاندن خاک می باشد.
      گیاهان پوششی، گیاهانی هستند کوتاه و سریع الرشد که حداکثر رشد طولی آنها یک متر می باشد. هرچه گیاه کوتاهتر باشد بعنوان پوشش استفاده بیشتری دارد. اکثر آنها در زمان بسیار کوتاهی، سطح خاک را فرا گرفته و زمین را به خوبی می پوشانند. این گیاهان نسبت به مواد غذایی پر توقع نبوده و آب زیادی لازم ندارند. درعین حال به توجه و مراقبت کمی نیاز دارند.
      ……………..

      – بقایای محصولات آللوپاتیک برای کاهش رشد علفهای هرز
      یکی از راههای عمومی استفاده از آللوپاتی در سیستمهای مدیریت علفهای هرز، مدیریت بقایای گیاهی پوششی آللوپاتیک در سیستمهای زراعی یکساله و چند ساله است. در طول ۱۰ سال گذشته این رهیافت در بین تولید کنندگان ذرت، سویا و میوه‌های بزرگ و کوچک از جمله انگور و سبزیها مقبولیت روزافزونی پیدا کرده است. بقایای گیاهان پوششی غیرزنده یا جلوگیری کننده در سطح خاک قرار گرفته و محصول بعدی بدون شخم زدن زمین از طریق نشا و یا بذرکاری در آن کاشته می‌شود. بقایای گیاهی را می‌توان به طور متناوب در مناطق تحت کشت از طریق شخم نواری با خاک مخلوط کرد به گونه‌ای که پس از آن استفاده از ادوات و تجهیزات متداول به مشکل روبه ‌رو نشود و قرار دادن بذرهای ریز در زمین برای محصولاتی که بذر آنها ریز است ممکن باشد. در مورد محصولات چندساله، گیاهان پوششی را می‌توان به وسیله بذرپاشی گسترده، در بهار، پاییز، و یا تابستان مستقر کرد، سپس به کمک علفکش انتخابی جهت ایجاد بقایای غیر زنده (بقایای گیاه پوششی) در اطراف گیاه چند ساله استقرار یافته مانند انگور علفهای هرز را کنترل کرد.
      ………………..

      منابع

      بازوبندی، م.، ع، میبدی و ا، زند. ۱۳۸۵. علف های هرز مزارع چغندر و مدیریت آنها. موسسه تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی.

      دیانت.م.رحیمیان مشهدی ج.باغستانی، م، علیزاده، ح، آ، زند.۱۳۸۵.بررسی صفات مهم در قدرت رقابتی گندم در مقابل علف هرز چاودار. مجله پژوهشی وسازندگی،شماره۷۱،صفحه ۵۸-۶۶.

      …………………

      …………………..

    • سایز : ۰ کیلو بایت
    • فرمت : docx
    • تعداد صفحات : ۳۵
  • برای مشاهده تصویر این فایل اینجا کلیک کنید.

FileHub ID : SID20936

لینک کوتاه این مطلب: https://filehub.ir/mRzYx
<<ادامه  تحقیق درباره حاج قاسم سلیمانی

نویسنده پست:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موبایلتو شارژ کن