• متدو روشها پژوهش حاضر بر روی ۵ فرد مبتلا به وزوز ناشی از ضربه صوتی صورت گرفت ۳ نفر از بیماران وزوز یکطرفه و ۲ نفر دارای وزوز دوطرفه بودند که مجموعاً ۷ گوش تحت درمان با اشعه لیزر کم توان قرار گرفت
    • متدو روشها:

      پژوهش حاضر بر روی ۵ فرد مبتلا به وزوز ناشی از ضربه صوتی صورت گرفت. ۳ نفر از بیماران وزوز یکطرفه و ۲ نفر دارای وزوز دوطرفه بودند که مجموعاً ۷ گوش تحت درمان با اشعه لیزر کم توان قرار گرفت.

      بیماران قبل از دوره درمان، مورد آزمایشات ادیومتری تون خالص و ادیومتری ایمیتانس قرار می گرفتند و در صورت لزوم جهت رد ضایعات فضاگیر، آزمایشات تکمیلی شامل MRI و ABR انجام می‌شد. ارزیابی وزوز بیماران شامل آزمون تطابق بلندی وزوز و تعیین زیر و بمی وزوز در آنها صورت گرفت. و پرسشنامه‌ای جهت بررسی میزان بلندی ذهنی وزوز و میزان آزاردهندگی وزوز بر حسب معیار دیداری- قیاسی- تکمیل می‌گردید. جهت پایش تغییرات احتمالی میکرومکانیکهای حلزونی آزمایشات الکتروکوکلئوگرافی ثبت می‌گردید. در این آزمون، سطح آستانه پتانسیل عمل مرکب (CAP)، دامنه CAP و زمان نهفتگی CAP[1] و نسبت دامنه پتانسیل تجمعی به پتانسیل عمل (Sp/AP) ثبت گردید.

      آزمون گسیلهای صوتی ناشی از اعوجاج (DPOAE) به صورت رسم Dp-gram در دو سطح شدتی و ثبت می‌گردید.

      این آزمایشات قبل و بعد از تابش اشعه لیزر کم توان صورت می‌گرفت در هر فرد حدود ۱۲-۱۰ جلسه لیزر درمانی به صورت ۲ جلسه در هفته صورت می‌گرفت و در هر جلسه در گوش مبتلا به وزوز، تابش اشعه لیزر کم توان با توان m.w200 به مدت حدود ۴۲ دقیقه صورت می‌گرفت. حدود J180 انرژی از طریق تابش به زائده ماستوئید و حدود J 90 انرژی از طریق تابش به مجرای خارجی گوش صورت می‌گرفت.

      نتایج:

      در این پژوهش، برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، از آزمون Parred t-test و آزمون Willcoxon استفاده گردید. تطابق بلندی وزوز قبل و بعد از لیزر درمانی تفاوت آماری معناداری نشان داد. میزان بلندی ذهنی وزوز و میزان آزاردهندگی ذهنی در مبتلایان به وزوز کاهش یافت( ما بدلیل محدویت تعداد نمونه‌ها، اختلاف آماری معناداری را نشان نداد هیچکدام از شاخصه‌های آزمون الکتروکوکلئوگرافی، شامل آستانه CAP، دامنه CAP، زمان نهفتگی CAP و نسبت دامنه SP/AP در مراحل ارزیابی قبل و بعد از تابش اشعه لیزری، از نظر آماری اختلاف معنادرای نشان ندادند.

      آزمون DDOAE در سطح شدت ، در تمام بیماران مقادیر منفی و کوچکی را قبل و بعد از تابش اشعه لیزر کم توان نشان داد.

      در سطح شدت در سه نقطه قبل و بعد از لیزردرمانی اندازه گیری گردید. نقطه و اختلاف آماری معناداری را نشان داد. بعد از تابش اشعه لیزر، کاهش دامنه در این نقاط دیده می شد.

      بحث:

      در این پژوهش، نیز در مورد تطابق میزان بلندی وزوز، شاهد اختلاف معناداری بودیم که در نتیجه محققان Prochatka و همکاران (۲۰۰۰)، که در بررسی تأثیر لیزر کم توان m.w200 و داروی Egb761 به ۲۶% بهبودی کامل و ۳۶% بهبودی بیشتر از ۵۰% می یافتند.

      Hahn.A و همکاران در سال ۲۰۰۱، در مطالعه ای بر روی ۲۰۰ بیمار، در بررسی تأثیر لیزر کم توان و درمان دارویی EGb761 به ۲۶% بهبودی کامل و ۴۳% بهبودی بیش از ۵۰% دست یافتند. که لیزر با توان m.w300 را استفاده نموده بودند. این محققین تأثیر ترکیبی دارو و لیزر کم توان را بررسی نمودند.

      Nakashima و همکاران (۲۰۰۲) در بررسی تأثیر لیزر کم توان m.w60 را در درمان وزوز به کار بردند و به تفاوت آماری معناداری در نتایج ارزیابی وزوز و DPOAE دست نیافتند. گزارش نمودند که درمان لیزری m.w 60 را جهت کنترل وزوز مؤثر نمی باشد.


    • سایز : ۲.۱۵ مگا بایت
    • فرمت : docx
    • تعداد صفحات : ۱۱۵
  • برای مشاهده تصویر این فایل اینجا کلیک کنید.

FileHub ID : SID14768

برای ثبت امتیاز کلیک کنید
[کلی: میانگین: ]
لینک کوتاه این مطلب: https://filehub.ir/Z4Yi6
<<ادامه  پاورپوینت سرطان خون
دسته‌ها: پزشکی

مدیرفایل هاب

FileHub search engine

۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موبایلتو شارژ کن